|
|
చాలా
కాలం
తరవాత
పాత
మిత్రుడ్ని
కలుసుకున్న
ఒక
సాయంకాలం.
తలుపుతీసి ఆనందంగా,
కం// "ఎన్నాళ్ళయ్యెను
చూడక; ఇన్నాళ్ళకు
కలసినావు, ఏమయ్యావోయ్? చిన్నప్పుడు
కలవడమే, ఎన్నోమారులు
తలచితి, ఈవిడ
నడుగోయ్!!"
అంటూ
పరామర్శలయిన తరువాత,
కం// వేళాకోళము
లాడుతు,
ఖాళీ బుర్రను తడుముతు, కబురులు చెబుతూ,
భోళా నవ్వులు నవ్వుతు,
గోళీలాడిన దినములె గొప్పవి అనుచున్.
కం// బొండాం శ్రీనుని తలచిరి,
గుండే ఎల్లప్పుడుండు గుర్నాధాన్నీ,
కండలు తిరిగిన బాలిక
ఆండాళును కూడ తలచి రానందంగా.
కం// ఆడిన సినిమా లన్నియు
చూడ చదువొదలి సెకెండు షోలకు వెళుతూ
తోడగు దొంగల మాదిరి
గోడలు దూకిన దినములు గుర్తుకు తెస్తూ
కం// “ఫైటంటే కాంతారావ్,
పాటంటే ఘంటసాల, బాగా ఫేమస్
షాటంటే ఎన్.టీ.ఆర్,
ఆటంటే జ్యోతిలక్ష్మి, ఆరోజుల్లో”
అంటూ పాత
రోజులను తలచు
కున్నారు.
కం//
ఇల్లాలిచ్చిన ప్లేటున పల్లీలను నోటవేసి
పటపట తినుచున్, మెల్లగ
సాయంత్రంబున సిల్లీగా జోకులేస్తు,
చీకటిదాకా…
మిత్రుడితో
గడపి, ఆపై
కం//
"మళ్ళీ
కలవాలయ్యా. ఊళ్ళోనే ఉండి కూడ
ఊసుల కోసం, వాళ్ళూవీళ్ళెందుకు.
మన పెళ్ళాలిరువురును
మంచి
ఫ్రెండ్సయ్యారోయ్"
అంటూ
సాగనంపాడు..
(పైన
ఉన్న "ఫైటంటే"
పద్యం సర్వ-గురు
కందం. కందం
నియమాల ప్రకారం
6, 14 గణాలలో తప్ప
మిగిలినవన్నీ గురువులే.
దీనిని కుఱచ
కందం అని
కూడా అంటారు) |
|